«Τον μη των κοινών μετέχοντα, ουκ απράγμονα , αλλ'αχρείον νομίζομεν». Τα λόγια αυτά αποδίδονται στον Περικλή , στον στρατηγό και μεγάλο πολιτικό της αρχαίας Αθήνας (668-584 π.Χ.) που , επί των ημερών του, αναδείχθηκε σε όλο του το μεγαλείο το αθάνατο ελληνικό πνεύμα και η ελληνική δημοκρατία. («Χρυσούς Αιών του Περικλέους»). Για όσους δεν τα πηγαίνουν καλά με τα αρχαία ελληνικά , σε μια ελεύθερη μετάφραση τα λόγια αυτά επισημαίνουν την ανάγκη να συμμετέχουν όλοι στα κοινά , ενώ όποιον δεν συμμετέχει , ο Περικλής δεν τον θεωρεί απλά αμέτοχο αλλά άχρηστο. Αυτά τα λόγια του Περικλή χρησιμοποίησε σαν υπότιτλο στο μικρό βιβλίο –πόνημα που εξέδωσε το 1949, δηλαδή πριν από 57 ολόκληρα χρόνια, με τον τίτλο « Η Έδεσσα, Σήμερα και εις το Μέλλον», ο Κωνσταντίνος Σιβένας, πρώην Δήμαρχος Έδεσσας και πρώην Βουλευτής Ν. Πέλλας , οδοντίατρος το επάγγελμα , που με την ιδιόγραφη διαθήκη του (ένας ύμνος φιλοπατρίας και φιλαλληλίας, αλλά θα ασχοληθώ σε άλλο σημείωμα μου με αυτήν) δώρισε το σπίτι του στο Δήμο Έδεσσας για να στεγασθεί το Λαογραφικό Μουσείο Έδεσσας, όπως και έγινε αρκετά χρόνια αργότερα. Γράφει , λοιπόν, σε αυτό το μικρό (μόλις 40 σελίδων) βιβλίο του ο αείμνηστος Κων. Σιβένας, μεταξύ των άλλων και τα εξής , τα οποία τα θεωρώ όχι μόνο εξόχως ενδιαφέροντα για τον χαρακτηρισμό των εδεσσαίων , αλλά και διαχρονικά , δηλαδή επίκαιρα –και σήμερα – όσο ποτέ: « Στο ζήτημα της εκλογής των Δημοτικών Αρχόντων ,δεν πρέπει να επεμβαίνουν τα κόμματα , αλλά να αφήνουν τον λαό να εκλέξη ελεύθερα τους άρχοντας του. Είναι λυπηρό να εισέρχονται εις την διοίκησι του Δήμου πρόσωπα τα οποία δεν έχουν έρεισμα ηθικόν αλλά χρησιμοποιούν κάθε θεμιτό και αθέμιτο μέσο δια να επιπλεύσουν και ερχόμενα εις την αρχήν άγονται και φέρονται από άλλους και γίνονται όργανα τρίτων , επί ζημία των συμφερόντων της πόλεως .Όσοι κρίνονται κατάλληλοι ότι έχουν το ψυχικό σθένος και την ηθική δύναμι να αναλάβουν το βάρος της διοικήσεως του Δήμου και να προσφέρουν τας υπηρεσίας των εις τον τόπον των, πρέπει να επιστρατεύονται εν ανάγκη υπό του λαού δια να τον υπηρετήσουν. Δεν επιτρέπεται εις κανένα να αποφεύγη να προσφέρη τας υπηρεσίας του προς την πατρίδα του , οσάκις του ζητούνται. Είναι καιρός να σταματήσει η μεγάλη αδιαφορία , η οποία παρατηρείται ανέκαθεν εις την Έδεσσαν εκ μέρους των ηθικών και εντίμων πολιτών και καλών οικοκυραίων , οι οποίοι ,από συστήματος, αποφεύγουν να αναμιγνύονται εις την διοίκησιν είτε του Δήμου, είτε των οργανώσεων και των σωματείων αυτής. Χάρις εις την αδιαφορίαν αυτήν των ηθικών στοιχείων υπεισέρχονται εις τας διοικήσεις συνήθως οι φαύλοι, οι αρριβίσται και οι συμφεροντολόγοι και εκμεταλλευταί .Είναι γνωστόν ότι εις άλλας πόλεις , προκειμένου να γίνη εκλογή όχι μόνον δημοτικών αρχόντων αλλά και δια σωματεία ακόμη και συντεχνίας , διεξάγεται μια άμιλλα και ένας ευγενής ανταγωνισμός μεταξύ των καλλιτέρων από τα μέλη των διότι θεωρούν τιμή τους να διοικήσουν το σωματείο τους.Αντιθέτως εδώ στην Έδεσσα αι εκλογαί αυταί αφίνουν ασιγκίνητα και αδιάφορα όλα τα ηθικά στελέχη και έτσι βλέπουμε να πέφτουν αι διοικήσεις εις τα χέρια επιτηδείων και συμφεροντολόγων η εις εκείνα από τα μέλη , τα οποία είναι βολικά …» « Αλλοίμονον εις την πόλιν εκείνην , εις την διοίκησιν της οποίας υπεισέρχονται Δήμαρχοι και Δημοτικοί Σύμβουλοι, αρριβίσται , επιπόλαιοι , τυχοδιώκται, λαοπλάνοι και εκμεταλλευταί των αδυναμιών του λαού…»
«Ο Δήμος είναι προ παντός ένα μεγάλο οικοκυριό και εκείνος ο οποίος δεν μπόρεσε να ευδοκιμήση εις τον ιδιωτικόν του βίον είναι ακατάλληλος και επιβλαβής να διοικήση ένα Δήμον.»
Έγραψα τα παραπάνω αποσπάσματα του βιβλίου, στη τύχη, -διατηρώντας , παράλληλα και τη σύνταξη και την ορθογραφία, εκτός από το σημείο της …υπογεγραμμένης που δεν διαθέτει, δυστυχώς, ο ηλεκτρονικός υπολογιστής μου. Δεν χρειάζεται, νομίζω , ούτε να συμπληρώσω , ούτε να προσθέσω αλλά ούτε και να σχολιάσω τίποτε απολύτως. Οι σκέψεις αυτές του παλιού Δημάρχου της Έδεσσας , αλλά και έντιμου και φιλοσοφημένου ανθρώπου Κ. Σιβένα , πριν από μισό αιώνα, γραμμένες μετά την αντάρα του πολέμου και του μετέπειτα εμφύλιου σπαραγμού, τότε που ο τόπος μας έκανε δειλά-δειλά τις πρώτες προσπάθειες να ορθοποδήσει και να απομακρύνει τις στάχτες και τα ερείπια, είναι και σήμερα επίκαιρες και με βρίσκουν απόλυτα σύμφωνο, όπως , φαντάζομαι και τους περισσότερους (θα τολμούσα να πω, όλους ) από εσάς τους εκλεκτούς αναγνώστες μου. Όμως, στο θέμα και στα διαχρονικά χαρακτηριστικά στοιχεία των εδεσσαίων ,θα επανέλθω σύντομα.
Υ.Γ.
Θερμές ευχαριστίες εκφράζω στο καλό μου φίλο και κάποτε συνεργάτη στην αθλητική δημοσιογραφία , ερασιτέχνη αθλητικογράφο της εποχής του ένδοξου τοπικού αθλητισμού και ποδοσφαίρου , Κώστα Κεχαγιά, που είχε τη καλοσύνη να μου δώσει το ένα και μοναδικό αντίτυπο αυτού του μικρού βιβλίου του Κων. Σιβένα για να πλουτίσει τη βιβλιοθήκη μου. Ο συγγραφέας του το είχε δώσει , σε ένδειξη εκτίμησης και συνεργασίας (οδοντίατρος ο Κων. Σιβένας και οδοντοτεχνίτης ο Κων. Κεχαγιάς) τον Ιούνιο του 1956, όπως φαίνεται και στο σημείωμα που είναι γραμμένο με πέννα .
