«...άλλα ήθη, άλλα έθιμα...» του Άρη Παπαγιάννη 31 Μαρ 2011

 

Σας μεταφέρω αυτούσια μια είδηση που διάβασα πριν λίγες μέρες και μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση. Είναι ένα γεγονός από αυτά που (ποτέ) δεν συμβαίνουν στην  Ελλάδα και γι αυτό, με τη πρώτη ανάγνωση, φαίνεται τελείως ξένο προς την ελληνική πραγματικότητα. Διαβάστε πρώτα την είδηση και έπειτα τη σχολιάζουμε: Ο διευθυντής του London School of Economics (LSE) ανακοίνωσε  την παραίτησή του εξαιτίας των σχέσεων του Πανεπιστημίου με τον Λίβυο ηγέτη Μουάμαρ Καντάφι και με την οικογένειά του.Ο Χάουαρντ Ντέιβις επισημαίνει σε ανακοίνωσή του ότι η φήμη του Πανεπιστημίου επλήγη και ότι οφείλει να εγκαταλείψει τη θέση του.Ο Χάουαρντ Ντέιβις παραδέχθηκε ότι η απόφασή του να αποδεχθεί το ποσόν των 300.000 λιρών (350.000 ευρώ) ως δωρεά ενός από τους γιους του Καντάφι, του Σάιφ αλ-Ισλάμ, ήταν εσφαλμένη και ότι η αποστολή του στη Λιβύη για να συμβάλει στον εκσυγχρονισμό των χρηματοπιστωτικών θεσμών του καθεστώτος ήταν μη συνετή.Το London School of Economics αποφάσισε χθες να διαθέσει το χρηματικό ποσόν που έλαβε από την οικογένεια Καντάφι στη χορήγηση υποτροφιών σε φοιτητές από τη βόρεια Αφρική.«Κατέληξα στο συμπέρασμα ότι είναι πρέπον να αποσυρθώ, ακόμη και εάν αυτό θα προκαλέσει προβλήματα στο Πανεπιστήμιο στο οποίο είμαι αφοσιωμένος... Είμαι υπεύθυνος για την υπόληψη της σχολής και αυτή έχει πληγεί», αναφέρει στην ανακοίνωσή του ο Χάουαρντ Ντέιβις.»  Τι συνέβη, λοιπόν; Ο διευθυντής ενός από τα πιο γνωστά οικονομικά πανεπιστήμια του κόσμου (μερικοί έλληνες πολιτικοί ισχυρίζονται ότι αποφοίτησαν από αυτό…)θεώρησε ότι επλήγη η φήμη του πανεπιστημίου, επειδή δέχθηκε κάποτε, μια δωρεά του Καντάφι προς το Ίδρυμα και ότι το πανεπιστήμιο βοήθησε τη Λιβύη στον εκσυγχρονισμό του χρηματοπιστωτικού συστήματος της με συμβουλευτικές υπηρεσίες. Με άλλα λόγια, ο ευαίσθητος Διευθυντής,  ούτε ενθυλάκωσε προς ίδιον όφελος μερικά εκατομμύρια , ούτε διόρισε μέλη της οικογένειας του στο πανεπιστήμιο, ούτε πούλησε μερικές εκατοντάδες πτυχία κάτω από το τραπέζι, ούτε παρέδωσε τα κτίρια στους αναρχικούς, ούτε, τέλος πάντων, συνέργησε σε κάποια παράνομη ενέργεια που να βλάπτει το ίδρυμα, τη πολιτεία, το λαό, τα συμφέροντα των φοιτητών ή των εργαζομένων. Όπως συμβαίνει με όλα τα ιδρύματα του κόσμου των οποίων η λειτουργία τους στηρίζεται και σε χορηγίες, αποδέχθηκε για το ίδρυμα του μια οικονομική ενίσχυση από το γιο του Καντάφι, που θα διατεθεί, τώρα  για υποτροφίες φοιτητών από τη Βόρεια Αφρική. Ωστόσο, μετά τις πρόσφατες εξελίξεις θεώρησε σκόπιμο να παραιτηθεί.  Φυσικά, καμία σύγκριση δεν μπορεί να γίνει με πρόσωπα, πράγματα και καταστάσεις της ελληνικής πραγματικότητας, όπου είναι εντελώς ξένη η έννοια «ευαισθησία». Εδώ αποδεδειγμένα κατηγορούνται πρόσωπα και στελέχη της κυβέρνησης, των κομμάτων, οργανισμών και  ιδρυμάτων,  για χρηματισμό, δωροληψία, εκμαυλισμό και διαφθορά, παράνομους διορισμούς και πολλά παρόμοια που ανήκουν στη σφαίρα της ποινικής νομοθεσίας, αλλά ουδείς παραιτείται, επειδή οι έννοιες των λέξεων έχουν διαφορετική βαρύτητα. Στην Ιαπωνία, όταν κάποιο δημόσιο πρόσωπο κατηγορηθεί για σκάνδαλο, απλώς κάνει χαρακίρι. Στην Ευρώπη,  παραιτείται. Στην Ελλάδα σφυρίζει αδιάφορα, υποστηρίζεται  και, συνήθως, προάγεται και επιβραβεύεται. Ενίοτε απειλεί και με…αποκαλύψεις και διώξεις σε βάρος αυτών που… « αδίκως» τον συκοφαντούν. Άλλες χώρες, άλλοι πολιτισμοί, άλλα ήθη και… άλλα έθιμα !

 

« τα δημοτικά » του Άρη Παπαγιάννη 21 Μαρ 2011

 

 

Κάποιος φανατικός αναγνώστης της στήλης μου ζήτησε να ασχολούμαι πιο τακτικά με δημοτικά θέματα. Νομίζω ότι τα θέματα αυτά τα χειρίζονται με επιτυχία άλλοι συνεργάτες της εφημερίδας και θα ήταν πλεονασμός να ασχολείται και αυτή η στήλη, ωστόσο μερικές φορές και όταν  υπάρχει η κατάλληλη αφορμή, όπως και σήμερα, ευχαρίστως μπορώ να το κάνω. Έτσι, λοιπόν, με πολλή ικανοποίηση πληροφορήθηκα ότι ο μοναδικός Συμπαραστάτης του Δημότη που εκλέχθηκε σε δήμο της Περιφερειακής  Ενότητας Πέλλας, δηλαδή αυτός του Δήμου Αριδαίας έπιασε αμέσως δουλειά και μάλιστα έκανε , εκτός των άλλων και τη πρώτη παρέμβαση του σε μια «περίεργη» υπόθεση οικοπέδων, στο κέντρο της Αριδαίας, ζητώντας από τον δήμαρχο να συστήσει τριμελή επιτροπή που θα γνωμοδοτήσει περί του εάν υπάρχουν τίτλοι κυριότητας ή και παράνομες καταλήψεις στα οικόπεδα αυτά και μάλιστα σε χρονικό όριο 30 ημερών! Προφανώς οι αρμόδιες υπηρεσίες του Δήμου Αριδαίας δεν ήσαν σε θέση να δώσουν τη κατάλληλη απάντηση στους ενδιαφερόμενους δημότες οι οποίοι και προσέφυγαν, νόμιμα, στον Συμπαραστάτη, σύμφωνα  με τη νέα νομοθεσία του «Καλλικράτη». Στον Δήμο της Έδεσσας, οι δημοτικές παρατάξεις δεν μπόρεσαν να συμφωνήσουν στην επιλογή του κατάλληλου προσώπου και έτσι πέταξαν τη …ζεστή πατάτα από τα χέρια τους. Βέβαια, η συμπολίτευση, όπως πληροφορούμαι, δεν ήταν και τόσο πρόθυμη να πληρώσει αυτή τη θέση, δήθεν λόγω οικονομικής αδυναμίας και τέτοια. Η πραγματικότητα όμως λέει άλλα. Ποιος θέλει να βάλει έναν επόπτη στο κεφάλι του που θα του είναι ο…κακός μπελάς, θα ελέγχει τις υπηρεσίες ζητώντας να κινούνται ταχύτερα και θα παρεμβαίνει, ακόμη, και σ' αυτές τις αποφάσεις του δημοτικού συμβουλίου, όταν προδήλως βλάπτουν τα νόμιμα συμφέροντα δημοτών ; Τελικά την απέφυγε τη μπανανόφλουδα η δημοτική αρχή. Με άλλα λόγια παρέπεμψε το θέμα στις αιώνιες ελληνικές καλένδες… και ούτε γάτα ούτε ζημιά. Άραγε τι απαντάει εδώ το αρμόδιο υπουργείο και η συντοπίτισσα υφυπουργός; Τέλος, δεν ξέρω με ποια λογική η δημοτική αρχή είχε φέρει πρόταση για τη σύναψη ογκώδους  δανείου, ένα μέρος του οποίου θα πήγαινε στην αγορά και εγκατάσταση φωτοβολταικών συστημάτων στις στέγες των δημοτικών σχολείων με σκοπό την παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος που θα… αγόραζε η ΔΕΗ και, έτσι, λέει, θα  έρχονταν έσοδα στον Δήμο με τα οποία θα… ξεπλήρωνε το δάνειο. Είναι κάποια πράγματα που δεν μπορείς παρά να μείνεις άφωνος για το μέγεθος της καλπάζουσας φαντασίας των όσων τα εφευρίσκουν. Άραγε, έγινε, προηγουμένως, οικονομική μελέτη, μελέτη σκοπιμότητας και περιβαλλοντικών επιπτώσεων αλλά και εμπεριστατωμένη εισηγητική πρόταση, πριν φθάσει το θέμα για ψήφιση στο δημοτικό συμβούλιο ή, μήπως, έτσι στα πρόχειρα και βιαστικά, μέσα στην μαύρη απελπισία μας; Ανεξάρτητα από αυτό, οι οφειλές του δήμου δεν ξεχρεώνονται με δάνεια τα οποία δημιουργούν νέες υποχρεώσεις, αλλά, πρωτίστως, με τον περιορισμό των δαπανών. Έχουμε πρόσφατο παράδειγμα το δάνειο των 110 δις. ευρώ που πήρε η χώρα, φέρνοντας το ΔΝΤ και το μνημόνιο στη ζωή μας. Όμως, έτσι ακριβώς, υπερχρεώθηκε η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, αφού όλες οι κυβερνήσεις έκαναν φτηνή πολιτική με ξένα (δανεικά) χρήματα μεταφέροντας τις δανειακές υποχρεώσεις στους επόμενους. Εάν δεν περιορισθούν οι δαπάνες και δεν αυξηθούν τα έσοδα, το δάνειο απλά διογκώνει το, ήδη, υπέρμετρο χρέος.