« τα δημοτικά » του Άρη Παπαγιάννη 21 Μαρ 2011

 

 

Κάποιος φανατικός αναγνώστης της στήλης μου ζήτησε να ασχολούμαι πιο τακτικά με δημοτικά θέματα. Νομίζω ότι τα θέματα αυτά τα χειρίζονται με επιτυχία άλλοι συνεργάτες της εφημερίδας και θα ήταν πλεονασμός να ασχολείται και αυτή η στήλη, ωστόσο μερικές φορές και όταν  υπάρχει η κατάλληλη αφορμή, όπως και σήμερα, ευχαρίστως μπορώ να το κάνω. Έτσι, λοιπόν, με πολλή ικανοποίηση πληροφορήθηκα ότι ο μοναδικός Συμπαραστάτης του Δημότη που εκλέχθηκε σε δήμο της Περιφερειακής  Ενότητας Πέλλας, δηλαδή αυτός του Δήμου Αριδαίας έπιασε αμέσως δουλειά και μάλιστα έκανε , εκτός των άλλων και τη πρώτη παρέμβαση του σε μια «περίεργη» υπόθεση οικοπέδων, στο κέντρο της Αριδαίας, ζητώντας από τον δήμαρχο να συστήσει τριμελή επιτροπή που θα γνωμοδοτήσει περί του εάν υπάρχουν τίτλοι κυριότητας ή και παράνομες καταλήψεις στα οικόπεδα αυτά και μάλιστα σε χρονικό όριο 30 ημερών! Προφανώς οι αρμόδιες υπηρεσίες του Δήμου Αριδαίας δεν ήσαν σε θέση να δώσουν τη κατάλληλη απάντηση στους ενδιαφερόμενους δημότες οι οποίοι και προσέφυγαν, νόμιμα, στον Συμπαραστάτη, σύμφωνα  με τη νέα νομοθεσία του «Καλλικράτη». Στον Δήμο της Έδεσσας, οι δημοτικές παρατάξεις δεν μπόρεσαν να συμφωνήσουν στην επιλογή του κατάλληλου προσώπου και έτσι πέταξαν τη …ζεστή πατάτα από τα χέρια τους. Βέβαια, η συμπολίτευση, όπως πληροφορούμαι, δεν ήταν και τόσο πρόθυμη να πληρώσει αυτή τη θέση, δήθεν λόγω οικονομικής αδυναμίας και τέτοια. Η πραγματικότητα όμως λέει άλλα. Ποιος θέλει να βάλει έναν επόπτη στο κεφάλι του που θα του είναι ο…κακός μπελάς, θα ελέγχει τις υπηρεσίες ζητώντας να κινούνται ταχύτερα και θα παρεμβαίνει, ακόμη, και σ' αυτές τις αποφάσεις του δημοτικού συμβουλίου, όταν προδήλως βλάπτουν τα νόμιμα συμφέροντα δημοτών ; Τελικά την απέφυγε τη μπανανόφλουδα η δημοτική αρχή. Με άλλα λόγια παρέπεμψε το θέμα στις αιώνιες ελληνικές καλένδες… και ούτε γάτα ούτε ζημιά. Άραγε τι απαντάει εδώ το αρμόδιο υπουργείο και η συντοπίτισσα υφυπουργός; Τέλος, δεν ξέρω με ποια λογική η δημοτική αρχή είχε φέρει πρόταση για τη σύναψη ογκώδους  δανείου, ένα μέρος του οποίου θα πήγαινε στην αγορά και εγκατάσταση φωτοβολταικών συστημάτων στις στέγες των δημοτικών σχολείων με σκοπό την παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος που θα… αγόραζε η ΔΕΗ και, έτσι, λέει, θα  έρχονταν έσοδα στον Δήμο με τα οποία θα… ξεπλήρωνε το δάνειο. Είναι κάποια πράγματα που δεν μπορείς παρά να μείνεις άφωνος για το μέγεθος της καλπάζουσας φαντασίας των όσων τα εφευρίσκουν. Άραγε, έγινε, προηγουμένως, οικονομική μελέτη, μελέτη σκοπιμότητας και περιβαλλοντικών επιπτώσεων αλλά και εμπεριστατωμένη εισηγητική πρόταση, πριν φθάσει το θέμα για ψήφιση στο δημοτικό συμβούλιο ή, μήπως, έτσι στα πρόχειρα και βιαστικά, μέσα στην μαύρη απελπισία μας; Ανεξάρτητα από αυτό, οι οφειλές του δήμου δεν ξεχρεώνονται με δάνεια τα οποία δημιουργούν νέες υποχρεώσεις, αλλά, πρωτίστως, με τον περιορισμό των δαπανών. Έχουμε πρόσφατο παράδειγμα το δάνειο των 110 δις. ευρώ που πήρε η χώρα, φέρνοντας το ΔΝΤ και το μνημόνιο στη ζωή μας. Όμως, έτσι ακριβώς, υπερχρεώθηκε η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, αφού όλες οι κυβερνήσεις έκαναν φτηνή πολιτική με ξένα (δανεικά) χρήματα μεταφέροντας τις δανειακές υποχρεώσεις στους επόμενους. Εάν δεν περιορισθούν οι δαπάνες και δεν αυξηθούν τα έσοδα, το δάνειο απλά διογκώνει το, ήδη, υπέρμετρο χρέος.