Όσοι οδηγούμε στους ελληνικούς δρόμους γνωρίζουμε καλά ότι η οδήγηση είναι ένα πολύ επικίνδυνο σπορ, για παίκτες με γερά νεύρα. Η οδήγηση στην Ελλάδα απαιτεί γνώσεις και ικανότητες ακροβάτη, ζονκλέρ, φακίρη. Με αλλά λόγια απαιτεί έναν οδηγό που έχει συντονισμένες όλες τις αισθήσεις του για κάθε πιθανό απρόοπτο. Οι λόγοι είναι πολλοί. Πρώτο και κύριο, κάθε έλληνας οδηγός πιστεύει οι είναι ο καλύτερος και ότι όλοι οι άλλοι πρέπει να του παραχωρούν τη προτεραιότητα στο δρόμο, άσχετα αν αυτό σημαίνει επικίνδυνη οδήγηση, παραβίαση λωρίδων και άλλα παρόμοια. Δεύτερο, οι δρόμοι, που είναι από τους χειρότερους που υπάρχουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ένα οδικό δίκτυο με ελλιπή σήμανση, με πλημμελή συντήρηση και με προδιαγραφές περασμένων δεκαετιών, καλύπτει τη χώρα –στο μεγαλύτερο μέρος- πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Τρίτο, η αδιαφορία των περισσοτέρων οδηγών προς τους κανόνες οδικής κυκλοφορίας και η εντύπωση αρκετών ότι δεν τους βλέπει κανείς, άρα μπορούν να παρανομήσουν …και λιγάκι. Έτσι, η Ελλάδα έχει έναν από τους χειρότερους δείκτες τροχαίων ατυχημάτων και ένα μοναδικό «ρεκόρ» σε απώλειες ανθρώπινης ζωής. Έχουμε τους διπλάσιους νεκρούς από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Περίπου 1.600 συνάνθρωποι μας χάνουν τη ζωή τους κάθε χρόνο και πάνω από 20.000 τραυματίζονται ενώ αρκετοί μένουν μόνιμα ανάπηροι. Με όλα αυτά τα όχι και τόσο ευχάριστα δεδομένα, νομίζω πως δεν θα υπάρχει κανένας που να μη συμφωνεί στις αυστηρότερες διατάξεις που θεσπίζει ο νέος Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας, ο οποίος άρχισε να ισχύει από σήμερα.
Οι διατάξεις του νέου Κώδικα, μας αφορούν όλους, αφού οι περισσότεροι από εμάς οδηγούμε αυτοκίνητο, έστω και περιστασιακά, ενώ οι περισσότεροι το χρησιμοποιούμε σε καθημερινή βάση, ακόμη και για να …ξεμουδιάσουμε. Είναι, συνεπώς, αξιέπαινη η πρωτοβουλία του Υπουργείου Μεταφορών και Επικοινωνιών να στείλει σε όλους τους οδηγούς, ταχυδρομικά, συμβουλές και διευκρινήσεις για τον νέο ΚΟΚ, μέσα από ένα πρωτότυπο βιβλιαράκι που διαβάζεται ευχάριστα και εξοικειώνει τον αναγνώστη στη σωστή εφαρμογή των νέων διατάξεων. Το κεντρικό σκεπτικό του νέου ΚΟΚ είναι να αποτραπούν οι παραβάσεις που θέτουν σε κίνδυνο την ανθρώπινη ζωή, γι' αυτό και θεσπίζει αυστηρότερες ποινές. Πολλές από αυτές παλιότερα θεωρούνταν ποινικά αδικήματα. Τώρα, για την αποσυμφόρηση των δικαστηρίων, θα επιβάλλεται πρόστιμο, εκτός –φυσικά- από τις πολύ σημαντικές (π.χ. οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ), που θα εξακολουθούν να διώκονται ποινικά.
Εδώ να σταθούμε για λίγο. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι παραβάτες πρέπει να πληρώνουν. Μόνο τότε θα συνετισθούν και θα οδηγούν μέσα στα πλαίσια της ασφαλούς οδήγησης. Αλλά μόνον όταν ο πολίτης πιστέψει ότι η διοικητική ποινή, το πρόστιμο, που του επιβάλλει το αστυνομικό όργανο, είναι η συνέπεια της παραβατικής του δραστηριότητας και όχι ένας τρόπος εύκολης είσπραξης εσόδων για το κράτος και τη τοπική αυτοδιοίκηση, τότε θα έχει επιτύχει το σκοπό του ο Νόμος. Αλλά για να φθάσουμε στο σημείο που θα αρχίσουν να αποδίδουν τα νέα μέτρα, εκτός από την απειλή των αυστηρότερων ποινών, πρέπει να συνεχισθεί η εκστρατεία διαφώτισης που έχει ξεκινήσει, με την ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης, με σεμινάρια στα σχολεία και μαθήματα κυκλοφοριακής αγωγής στα παιδιά. Ένας γνωστός έλληνας πρωταθλητής σε αγώνες αυτοκινήτου, είναι αφοπλιστικός στις απόψεις του: «ο παραβάτης που πέρασε με κόκκινο», λέει, «θα πρέπει όχι μόνο να πηγαίνει φυλακή, να του παίρνουν άδεια και δίπλωμα για μεγάλο χρονικό διάστημα αλλά το δικαστήριο να τον στέλνει σε ένα εφημερεύον νοσοκομείο για να βλέπει τους τραυματίες των τροχαίων, τον πόνο και τη δυστυχία που θα προκαλούσε με τη συμπεριφορά του. Μόνο τότε θα αισθανόταν τυχερός που αφού πέρασε το φανάρι με κόκκινο, τον σταμάτησε ο τροχονόμος και όχι ο θάνατος».
Μετά από αυτά τι άλλο να προσθέσω. Μια προτροπή, μόνο. Να διαβάσετε προσεκτικά το βιβλιαράκι που ήρθε στο σπίτι σας με όλες τις συμβουλές και τις υποδείξεις για το νέο ΚΟΚ. Αλλά και μια ευχή. Να μη χρειασθεί ποτέ να σας κατηγορήσουν ότι παραβιάσατε τις διατάξεις του, έστω και με την απειλή ενός χρηματικού προστίμου. Τότε μόνο θα είμαστε σίγουροι ότι γίναμε καλύτεροι οδηγοί.
Υ.Γ.
Κάποτε τα τροχαία ατυχήματα δεν υπήρχαν, γιατί δεν υπήρχαν αυτοκίνητα. Κάποιοι δεν είχαν αυτοκίνητο και δεν κινδύνευσαν, ποτέ, από αυτό. Όπως ο γνωστός μας ο «Σταυράκης» (Σταύρος Βάσος) που πέθανε τη περασμένη εβδομάδα σε ηλικία 86 ετών. Ήταν ο μανάβης που με το γαιδουράκι του, σε κάποιες άλλες εποχές, περιδιάβαινε τις γειτονιές της Έδεσσας, καλώντας τραγουδιστά τις νοικοκυρές να ψωνίσουν τα ζαρζαβατικά τους. Για όλα και για όλες έφτιαχνε ένα στιχάκι. «Πάρε καρπούζι από το Σταύρο που' χει το σπόρο μαύρο». Κάποια εποχή απόκτησε ένα καρότσι, αλλά μέχρι εκεί. Αργότερα έκανε και το καφετζή, αλλά όλοι τον θυμούνταν για τα έξυπνα τραγουδιστά -διαφημιστικά τρυκ που τον έκαναν αγαπητό σε όλη τη πελατεία του.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου